Racisme en Discriminatie
Geplaatst doorrobbyiswritingforeverGeplaatst inGeen categorieBewerk Racisme en Discriminatie
Tijdens een bijeenkomst van het Overlegorgaan Bredase Amateurvoetbalverenigingen (OBA) was het onderwerp een tijdje geleden Racisme en Discriminatie. Zowel de KNVB als de Stichting RADAR waren door de OBA uitgenodigd om het gesprek hierin te leiden. Directe aanleiding voor de KNVB om (weer eens) een campagne van start te laten gaan in de strijd tegen racisme binnen de voetbalwereld, de bond noemt dit een ‘Aanvalsplan’, dateert van november 2019 toen Excelsior-speler Mendes Moreira racistisch bejegend werd door een deel van het Bossche publiek tijdens FC Den Bosch-Excelsior. De meeting betekende een thuiswedstrijd voor ondergetekende want de goed bezochte bijeenkomst vond plaats in het sponsorhome van ons eigen Baronie, een club die vroeger zeer zeker nogal ‘wit’ was, maar sinds decennia minstens zo zeker multi-multi-cultureel van aard is. Anno 2020 vertegenwoordigt Baronie wellicht wel een twintigtal nationaliteiten en/of etnische herkomsten.
Wat allereerst opviel was dat de vertegenwoordigingen van de bezoekende verenigingen op deze avond bijna allemaal zelf ‘wit’ waren. Misschien is hierin ook nog een slag te maken. Een van de drie Groen Wit-vertegenwoordigers, ik ben zijn naam vergeten, was licht getint en vermoedelijk van Marokkaanse afkomst en Hassan Lammou was er. De overige gasten waren blanke Nederlanders; er waren een paar (witte) vrouwen, maar het gezelschap bestond toch veelal uit blanke voetbalmannen en waarschijnlijk weerspiegelde de aanwezige vertegenwoordiging de werkelijkheid van een gemiddelde voetbalclubclubleiding prima, de boost die het vrouwenvoetbal ondergaan heeft en een handvol emancipatiegolven ten spijt.
Even terugkomend op de naam Lammou, voor wie hem niet kent. Lammou was in 2006 een hele jonge oprichter van FC Barca, dat een aantal jaren geleden overging in SC Hoge Vugt. Vorig jaar beleefde de zaterdagclub van Lammou de teloorgang en werd uit de competitie gezet door de KNVB, na een zoveelste (geweld)incident tijdens een wedstrijd. De jonge Marokkaanse Nederlander of Nederlandse Marokkaan had jarenlang geleden zijn nek uitgestoken, gaf in het als ‘moeilijk’ bekendstaande Breda-Noord een podium aan de jeugd, hield de jongeren van de straat en leerde hen samen te werken, zich samen met anderen ergens voor in te zetten. Helaas gebeurde er nogal eens wat op de velden bij Barca en op de gronden elders waar Barca en Hoge Vugt hun wedstrijden speelden. Soms was het simpelweg het temperament van de jongens, soms ook de felle bejegeningen in het veld en van buiten de lijnen die de zaak deed exploreren. Onomstotelijk staat wel vast voor de goede volgers dat er altijd wel, op zijn minst, een bepaalde mate van onderling onbegrip bestond wanneer de ploegen van FC Barca en Hoge Vugt tegenstanders troffen die voornamelijk uit autochtone Nederlanders bestonden. Hoe het ook zij, de droom van Lammou spatte uiteen en nu voetbalt een groot deel van het oorspronkelijke Barca, waaronder Lammou zelf, in het zaterdagelftal van PCP.
Terug naar het onderwerp van deze avond, R & D. Een van de zinnigste vragen van een van de aanwezigen was of de KNVB zich naast een stad als Breda, waar men toch wel wat meer bekend is met de multiculturele samenleving en daar derhalve ook wat beter mee omgaat dan in kleinere gemeenten en dorpen, ook richt op ‘buurtschappen’ als Sprundel, Waspik en Schijf. Ja, want juist daar ligt de pijn, voornamelijk dan. Kleine, naar binnen gekeerde samenlevinkjes, waarin men alles het liefst zo houdt als het honderd jaar geleden was (maar dan wel met alle luxe van nu natuurlijk) en het minder op heeft met vreemdelingen, eigenlijk met alles wat vreemd is “wat de boer niet kent…” Natuurlijk generaliseer ik hier op verschrikkelijke wijze en bied mijn oprechte excuses hiervoor ook aan, aan hen die zich totaal niet aangesproken voelen en zich ook niet aangesproken hoeven voelen. Maar ik wil hier een punt maken, al gaat dit ongetwijfeld ten koste van de integriteit van vele dorpsbewoners in het West-Brabantse. Feiten en geluiden liegen niet. Juist in de West-Brabantse dorpen ondervinden voetbalploegen met een multicultureel karakter antipathie, en dat is eufemistisch uitgedrukt. De eerder aangehaalde vragensteller, mijn zege heeft hij, herinnerde er ons nog maar eens aan: in peilingen en bij verkiezingen halen de extreemrechtse partijen in dergelijke West-Brabantse dorpen exorbitant hoge percentages van de stemmen.
O, wat hebben wij het eenvoudig. Wij als bestuurders van Baronie. Voor de duidelijkheid: op dit vlak dan toch. Wij zijn zielsgelukkig met onze sterspeler van Afghaanse afkomst, met onze Nederlands-Marokkaanse goalgetter en onze rots in de branding met Ghanese roots. Met al die Nederlandse en niet helemaal of helemaal niet Nederlandse jongetjes en meisjes binnen de jeugdopleiding die tezamen onze club zo mooi maken. Zo kleurrijk ook. Ikzelf prijs me rijk met de gedachte dat bij ons iedere vorm van racisme en/of discriminatie uit den boze is, dat uitingen hiervan op welke manier ook nooit getolereerd zullen worden en wanneer lieden, jong of oud, zich schuldig zouden maken aan of R dan wel D, zij de toegang tot ons sportpark ontzegd zouden worden. Misschien wel voor altijd.
Ik kan het misschien makkelijk zeggen. Omdat ik me in de rug gesteund weet door alle collega’s in het bestuur waarvan ik deel uitmaak. Maar ik zal het sterker vertellen: wanneer iemand van deze collega’s de hierboven door mij geschreven alinea niet onderschrijft, neem ik zonder blikken of blozen afstand van het bestuurslidmaatschap van een dan in mijn ogen bedenkelijke club Baronie.
Bob Wine, Sports & Everything 